Klaviristkinja Ana Simonutti, rođena u Beogradu, prvi put je nastupila pred publikom sa sedam godina u dvorani Kolarčeve zadužbine. Šest godina kasnije imala je i svoj internacionalni debi, i to u Parizu, sa ocem, čuvenim violinistom Tripom Simonuttijem, gde su predstavljali Jugoslaviju na svetskom muzičkom spektaklu „Noć zvezda” koji je direktno prenosila francuska televizija. Godinu dana kasnije koncert koji je imala sa ocem Tripom Simonuttijem u nemačkom gradu Oberhauzenu proglašen je događajem sezone, a nemačke novine su Anu nazvale čudom od deteta.

Diplomirala je i magistrirala klavir na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi prof. Jokuthon Mihailović. Usavršavala se u oblasti kamerne muzike koju je specijalizirala u klasi prof. Olivere Đurđević.

Tokom trideset godina, koliko traje njena profesionalna karijera, održala je preko dve hiljade koncerata, kako kao solista tako i u triju, sa ocem i sestrom, ili u duu, sa Irenom ili Tripom.

Kao solista nastupala je sa brojnim dirigentima kao što su: Ren Huijie (Kina), Namsraijav Butenbajar (Mongolija), Stanko Jovanović, Vojislav Simić, Pavle Medaković, Zoran Andrić, u pratnji poznatih orkestara – Orkestrom RTS-a, Pekinškim orkestrom Guo Lian – Kina, Mongolskom državnom filharmonijom, VJ „Stanislav Binički”, Kamernim orkestrom iz Niša i dr.

Nastupala je ne samo u zemlji i regionu (Slovenija, Crna Gora, Hrvatska, Bosna i Hercegovina, Makedonija) već i širom Evrope, u Mađarskoj, Bugarskoj, Francuskoj, Austriji, Nemačkoj, pa i  izvan nje, u Mongoliji i Kini.

Opisujući nastupe Ane Simonutti kritičari su zabeležili da „svira potpuno jedinstveno, hvatajući i emitujući najneuhvatljivije mesečeve zrake-efemerno, eterično, bestežinski, kao od pene” sa „otmenošću i elegancijom” (Borba), „maestralno” (Dan), dajući „jedno novo viđenje Lista i Šopena, sve u pastelnim valerima” (Borba). Imala je takođe i veliki broj nastupa na domaćim i stranim televizijama. Snimila je tri CD-a u izdanju PGP RTS-a, dve LP ploče (Jugodisk), pet audio kaseta, kao i nekoliko kompakt diskova za Radio Beograd. Nastupala je na mnogim značajnim festivalima: BELEF, Zlatna jesen – Ulan Bator (Mongolija), NOMUS, Mokranjčevi dani – Negotin, Mermer i zvuci – Aranđelovac, Budva “Grad teatar”, Festival klasične muzike – Vrnjačka Banja, “Mimoze” Herceg Novi, Ulcinjsko leto…

Kao solista i član Trija Simonutti, dobitnica je prve nagrade publike i prve nagrade Udruženja kompozitora Mongolije na međunarodnom festivalu „Zlatna jesen“ 1998. godine. Godine 2001. je dobila „Zlatnu značku“ Kulturno-prosvetne zajednice Srbije za doprinos razvoju kulture. Dobitnica je i više nagrada i priznanja Crvenog krsta za humanitarni rad kom od početka karijere do danas posvećuje veliku pažnju. Održala je veliki broj humanitarnih koncerata, kao i više stotina koncerata posvećenih širenju klasične muzike među mladima.

Ani Simonutti, kao članici Trija Simonutti, veliki broj kompozitora pisao je i posvetio svoja dela (Dejan Despić, Konstantin Babić, Nikola Hercigonja, Dušan Radić, Zlatan Vauda, Rastislav Kambasković, Vojislav Kostić, Miroljub Aranđelović Rasinski i dr.)

Član je Udruženja muzičkih umetnika Srbije (UMUS) od 1994. godine. Od 1993. godine bavi se i pedagoškim radom u Muzičkoj školi „Mokranjac” u Beogradu.