Irena Simonutti rođena je u muzičkoj porodici. Počela je da uči violinu sa pet godina, a profesionalnu karijeru započela je sa trinaest godina, uz oca Tripa, violinistu i sestru Anu, klaviristkinju, u okviru Trija Simonutti, koji je više od dvadeset godina bio jedan od najčuvenijih i najangažovanijih muzičkih ansambala u zemlji. Prvu LP ploču snimila je sa petnaest godina. Kasnije su usledila još tri kompakt diska gde je svirala sa trijom ili solo uz orkestarsku pratnju za PGP-RTS – najpoznatiju diskografsku kuću nekadašnje Jugoslavije. Ne treba zaboraviti ni više audio i video kaseta, kao i nekoliko diskova koje je snimila za Radio Beograd. Sa samo šesnaest godina Irena je upisala Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu. Diplomirala je i magistrirala violinu u klasi prof. Dejana Mihailovića, a specijalizirala kamernu muziku u klasi prof. Olivere Đurđević.

Njen stil sviranja muzički kritičari okarakterisali su kao „izražajan i strastven, dinamički bogato nijansiran” (Ekspres Politika), sa „virtuozno-mladalačkim poletom”, uz „otmenost i eleganciju” (Borba), i “tehničku spretnost i izrazitu muzikalnost” (Radio televizija Srbije).

Irena je do sada nastupala više od dve hiljade puta, kao član trija ili na resitalima uz sestru Anu, ali i kao solista sa više renomiranih orkestara poput Orkestra RTS-a, Orkestra VJ „Stanislav Binički”, Pekinškog orkestra Guo Lian, Mongolske državne filharmonije, Kamernog orkestra iz Niša i dr, uz dirigente kao što su Ren Huijie (Kina), Namsraijav Butenbajar (Mongolija), Stanko Jovanović, Vojislav Simić, Pavle Medaković, Zoran Andrić i mnoge druge. Muzicirala je pred publikom širom sveta, od Crne Gore, Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Slovenije, Makedonije, preko Austrije, Mađarske, Bugarske i Nemačke pa sve do Mongolije i Kine.

Učestvovala je na brojnim znamenitim festivalima: BELEF, Zlatna jesen – Ulan Bator (Mongolija), NOMUS, Mokranjčevi dani – Negotin, Mermer i zvuci – Aranđelovac, Kalemegdanski sutoni, Budva “Grad teatar”, Festival klasične muzike – Vrnjačka Banja, Ulcinjsko leto i dr.)  Imala je više stotina televizijskih nastupa kako u zemlji, tako i u inostranstvu.

Kao solista i član Trija Simonutti osvojila je prvu nagradu publike i prvu nagradu Udruženja kompozitora Mongolije na međunarodnom festivalu „Zlatna jesen” 1998. godine.  Godine 2001. bila je dobitnik „Zlatne značke” Kulturno-prosvetne zajednice Srbije za umetnički doprinos razvoju kulture u zemlji.

Irena je za svoje svesrdno angažovanje u oblasti humanitarnog rada dobitnica više nagrada i priznanja Crvenog krsta. Održala je veliki broj humanitarnih koncerata, kao i više stotina koncerata posvećenih širenju klasične muzike među mladima.

Ireni Simonutti, kao članici Trija Simonutti, veliki broj kompozitora pisao je i posvetio svoja dela (Dejan Despić, Konstantin Babić, Nikola Hercigonja, Dušan Radić, Zlatan Vauda, Rastislav Kambasković, Vojislav Kostić, Miroljub Aranđelović Rasinski i dr.)

Član je Udruženja muzičkih umetnika Srbije (UMUS) od 1994. godine.

Od 1996. godine bavi se uspešno i pedagoškim radom, kao profesor u Muzičkoj školi „Josip Slavenski” u Beogradu.